சிறப்பு கட்டுரை

கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி: நம் சுதந்திரத்திற்காக வாழ்க்கையையே அர்ப்பணித்த தியாகி – அவரது வாழ்க்கையில் நீங்கள் அறியாத உண்மைகள் என்ன?

Vishnu November 18, 2024 1 minute read

3,543

பிறப்பும் இளமைக் காலமும்

வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை 1872 செப்டம்பர் 5-ம் தேதி தூத்துக்குடி மாவட்டம் ஒட்டப்பிடாரத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை உமாபதி பிள்ளை, தாயார் பரமாயி அம்மாள். சிறு வயதிலேயே தமிழ் மீது அதீத ஆர்வம் கொண்டிருந்த வ.உ.சி, தனது தாத்தா, பாட்டியிடம் ராமாயணம், சிவபுராணம் போன்ற இதிகாசங்களைக் கேட்டு வளர்ந்தார்.

கல்வியும் தொழில் வாழ்க்கையும்

வீரப்பெருமாள் அண்ணாவி என்பவரிடம் தமிழ் கற்றார். அரசாங்க அலுவலர் கிருஷ்ணனிடம் ஆங்கிலம் கற்றுக்கொண்டார். தூத்துக்குடி புனித சேவியர் பள்ளி, கால்டுவெல் பள்ளி ஆகியவற்றில் பள்ளிப்படிப்பை முடித்த பின், திருநெல்வேலி இந்துக் கல்லூரியில் உயர்கல்வி பெற்றார்.

சட்டத் தொழிலில் மக்கள் சேவை

திருச்சியில் சட்டக் கல்வி பயின்று, ஒட்டப்பிடாரத்தில் வழக்கறிஞராக தொழில் தொடங்கினார். குற்றவியல் வழக்குகளில் சிறப்பு தேர்ச்சி பெற்றிருந்த வ.உ.சி, ஏழை எளிய மக்களுக்காக இலவசமாக வழக்காடினார். அநியாயமாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை காப்பாற்றி, நீதி பெற்றுத் தந்தார்.

இலக்கியப் பணிகள்

வ.உ.சி தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழ்ந்த புலமை பெற்றிருந்தார். பல செய்யுள்கள், கட்டுரைகள் எழுதியதோடு, ஆங்கில நூல்களை தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். சிவஞான போதம் நூலுக்கு வேதாந்த அடிப்படையில் விரிவான உரை எழுதினார்.

சுதேசி இயக்கத்தின் தொடக்கம்

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் சீடர் ராமகிருஷ்ணானந்தரை சந்தித்ததே வ.உ.சி-யின் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. சுதேசி எண்ணங்கள் அவருக்குள் விதையாக விழுந்தன. தூத்துக்குடியில் பல்வேறு சுதேசி அமைப்புகளை தொடங்கினார்:

தூத்துக்குடி கைத்தொழில் சங்கம்
தரும சங்க நெசவு சாலை
சுதேசி பண்டக சாலை
வேளாண் சங்கம்

கப்பல் நிறுவனம் – ஒரு துணிச்சலான முயற்சி

பிரிட்டிஷாரின் கப்பல் போக்குவரத்து ஆதிக்கத்தை எதிர்க்க, ‘சுதேசி நாவாய்ச் சங்கம்’ என்ற கப்பல் நிறுவனத்தை தொடங்கினார். கொழும்பிலிருந்து ஒரு கப்பலை வாடகைக்கு எடுத்து போக்குவரத்தை தொடங்கினார். பின்னர் எஸ்.எஸ்.காலியோ என்ற கப்பலை வாங்கி, தூத்துக்குடி-கொழும்பு இடையே கப்பல் சேவையை நடத்தினார்.

தொழிலாளர் போராட்டமும் கைதும்

மகாகவி பாரதியாருடன் நெருங்கிய நட்பு கொண்டிருந்த வ.உ.சி, சுப்பிரமணிய சிவாவுடன் இணைந்து தொழிலாளர் உரிமைகளுக்காக போராடினார். வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்களுக்கு உதவியதால், தனது பெரும்பாலான சொத்துக்களை இழந்தார்.

1908-ல் பொய்க் குற்றச்சாட்டின் பேரில் கைது செய்யப்பட்டார். இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து நடந்த வேலைநிறுத்தமே இந்தியாவின் முதல் அரசியல் வேலைநிறுத்தமாக கருதப்படுகிறது.

சிறைவாசமும் சித்ரவதையும்

தேசத்துரோக குற்றத்திற்காக ஆயுள் தண்டனை பெற்று சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அவரது வழக்கறிஞர் உரிமம் பறிக்கப்பட்டது. கோவை சிறையில் செக்கு இழுக்கும் கொடுமையான தண்டனை பெற்றார். இதனாலேயே ‘செக்கிழுத்த செம்மல்’ என்று அழைக்கப்பட்டார்.

இறுதிக் காலம்

விடுதலைக்குப் பின் சென்னையில் வாழ்ந்த வ.உ.சி, 1936-ல் தனது 64-வது வயதில் காலமானார். நாட்டின் விடுதலைக்காக தன் தொழில், சொத்து, சுகம், குடும்ப வாழ்க்கை என அனைத்தையும் தியாகம் செய்த மாபெரும் தியாகி அவர்.

வ.உ.சி-யின் பாரம்பரியம்

இன்றும் வ.உ.சி-யின் தியாகங்கள், துணிச்சல், தேசபக்தி ஆகியவை இளைய தலைமுறைக்கு முன்னுதாரணமாக திகழ்கின்றன. அவர் காட்டிய வழியில் சுயசார்பு, சுதேசி உணர்வு, தொழில் முனைவு ஆகியவற்றை வளர்த்துக்கொள்வது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.