நம் தமிழ்நாட்டு அரசியல் வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்த்தால், சில பெயர்கள் நட்சத்திரங்களாக மின்னும். ஆனால், ஒரு பெயர் மட்டும் சூரியனாகப் பிரகாசிக்கும். அதுதான் ‘பெருந்தலைவர்’ காமராஜர். தொண்டு, தூய்மை, தியாகம், எளிமை போன்ற வார்த்தைகளுக்கு உயிர் கொடுத்தால், அந்த உருவம் காமராஜராகத்தான் இருக்கும். இன்று, அந்த மாமனிதர் பிறந்த தினம், தமிழகத்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானித்த “கல்வி வளர்ச்சி நாள்”. வாருங்கள், அந்த கர்ம வீரரின் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் கொஞ்சம் பயணிப்போம்.
விருதுப்பட்டியில் ஒரு கறுப்பு வைரம் உதயம்!
1903 ஆம் ஆண்டு, ஜூலை 15 ஆம் தேதி. விருதுநகர் (அன்றைய விருதுப்பட்டி) என்ற சிறிய ஊரில் குமாரசாமி நாடாருக்கும் சிவகாமி அம்மாளுக்கும் மகனாகப் பிறந்தார் காமராஜர். பெற்றோர் அவருக்கு வைத்த பெயர் காமாட்சி. ஆனால், செல்லமாக ‘ராஜா’ என்று அழைக்கப்பட்டார். அதுவே பின்னர் ‘காமராஜர்’ ஆனது.
சிறு வயதிலேயே தந்தையை இழந்ததால், குடும்பப் பொறுப்பு அவரைச் சூழ்ந்தது. பள்ளிப் படிப்பு ஆறாம் வகுப்போடு நின்றது. ஆனால், sau உலகத்தையே படிக்கப் போகும் ஞானத்தின் திறவுகோல் அவரிடம் இருக்கிறது என்பதை அப்போது யாரும் அறிந்திருக்கவில்லை. தேசப்பற்று எனும் நெருப்பு அவருக்குள் கனன்று கொண்டிருந்தது. ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை சம்பவம், அவரின் இளம் மனதில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி, சுதந்திரப் போராட்டத்தின் பக்கம் அவரை ஈர்த்தது.
அரசியல் ஆசானும், அசைக்க முடியாத தொண்டனும்!
தனது அரசியல் வழிகாட்டியாக, தீரர் சத்தியமூர்த்தியை ஏற்றுக்கொண்டார் காமராஜர். சத்தியமூர்த்தியின் பேச்சாற்றலும், தேச பக்தியும் காமராஜரைச் செதுக்கியது. 1930-ல் வேதாரண்யத்தில் ராஜாஜி தலைமையில் நடைபெற்ற உப்புச் சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டு, முதன்முறையாகச் சிறை சென்றார். சிறைவாசம் அவரைப் புடம் போட்ட தங்கமாக மாற்றியது.
அவரின் உழைப்பும், நேர்மையும் அவரை விரைவிலேயே கட்சிக்குள் முக்கிய இடத்திற்குக் கொண்டு சென்றது. 1936-ல் காங்கிரஸ் கட்சியின் செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். அவரின் அர்ப்பணிப்பைப் பாருங்கள், 1940-ல் அவர் சிறையில் இருந்தபோதே, மக்கள் அவரை விருதுநகர் நகராட்சித் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். மக்களின் நம்பிக்கைக்கு இது பெரிய சான்று வேண்டுமா என்ன?
தமிழகத்தின் பொற்காலம்: முதலமைச்சர் காமராஜர் (1954-1963)
1954-ல் தமிழகத்தின் முதலமைச்சராக காமராஜர் பதவியேற்றபோது, அது ஒரு புதிய சகாப்தத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது. அடுத்த ஒன்பது ஆண்டுகள், தமிழக வரலாற்றின் ‘பொற்காலம்’ என அழைக்கப்படுகிறது.
“ஒரு குழந்தை கூட பட்டினியால் பள்ளிக்கு வராமல் இருக்கக்கூடாது!” – கல்விப் புரட்சி
முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றதும் அவரின் முதல் கவனம் கல்வியின் மீதுதான் இருந்தது. ஒருமுறை அவர் பயணம் செய்யும்போது, சில சிறுவர்கள் மாடு மேய்த்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். அவர்களிடம், “ஏன் பள்ளிக்குச் செல்லவில்லை?” என்று கேட்டார். அதற்கு அந்தச் சிறுவர்கள், “பள்ளிக்குச் சென்றால், யார் சாப்பாடு தருவார்கள்?” என்று கேட்டனர்.
அந்தக் கேள்வி, காமராஜரின் இதயத்தைத் தைத்தது. அதன் விளைவாகப் பிறந்ததுதான் சரித்திரம் வாய்ந்த “இலவச மதிய உணவுத் திட்டம்”. பசியால் வாடும் பிள்ளைகளுக்கு ஒருவேளை சோறிட்டால், அவர்கள் படிப்பு எனும் ஆயுதத்தைக் கையில் ஏந்துவார்கள் என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார். அதன் பலன்? பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கை கிடுகிடுவென உயர்ந்தது. இடைநிற்றல் விகிதம் வெகுவாகக் குறைந்தது.
அதுமட்டுமல்ல,
- ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் ஒரு தொடக்கப் பள்ளி இருக்க வேண்டும் என்ற இலக்கோடு, ஆயிரக்கணக்கான புதிய பள்ளிகளைத் திறந்தார்.
- ஏழை மாணவர்கள் பாகுபாடின்றிப் படிக்க, இலவச சீருடைத் திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார்.
- குலக் கல்வித் திட்டத்தை முற்றிலுமாக ஒழித்து, அனைவருக்கும் சமமான கல்வி கிடைக்க வழிவகை செய்தார்.
பள்ளிப் படிப்பையே முடிக்காத ஒருவர், தமிழ்நாட்டின் கல்வித் தந்தையாக மாறியது இப்படித்தான்!
தொழில் வளர்ச்சியின் தந்தை!
காமராஜரின் பார்வை கல்வி மீது மட்டுமல்ல, மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சியிலும் இருந்தது. அவரின் ஆட்சிக் காலத்தில்தான், தமிழகம் ஒரு தொழில் மாநிலமாக உருவெடுத்தது. மத்திய அரசிடம் போராடி, பல கனரகத் தொழிற்சாலைகளைத் தமிழகத்திற்குக் கொண்டு வந்தார்.
- திருச்சி பாரத மிகு மின் நிறுவனம் (BHEL)
- நெய்வேலி பழுப்பு நிலக்கரி நிறுவனம் (NLC)
- சென்னை பெரம்பூர் ரயில் பெட்டித் தொழிற்சாலை (ICF)
- ஆவடி கனரக வாகனத் தொழிற்சாலை
- கிண்டி தொழிற்பேட்டை
- மணலி பெட்ரோலிய சுத்திகரிப்பு ஆலை
என இன்று தமிழகத்தின் பெருமைகளாக விளங்கும் பல பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கு அடிக்கல் நாட்டியவர் அவரே.
விவசாயிகளின் நலனிலும் அக்கறை கொண்ட அவர், பவானிசாகர் அணை, வைகை அணை, மணிமுத்தாறு அணை எனப் பல நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி, விவசாயத்தை வளப்படுத்தினார்.
தேசிய அரசியலில் ‘கிங் மேக்கர்’
காமராஜரின் செல்வாக்கு தமிழகத்தோடு நின்றுவிடவில்லை. அது தேசிய அரசியலையும் தீர்மானித்தது. 1963-ல், “கே-பிளான்” (K-Plan) என்ற ஒரு திட்டத்தை முன்மொழிந்தார். அதன்படி, கட்சியின் மூத்த தலைவர்கள் தங்களின் பதவிகளை ராஜினாமா செய்துவிட்டு, கட்சிப் பணிக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்றார். அதன் முதல் உதாரணமாக, தனது முதலமைச்சர் பதவியை அவரே துறந்தார். இது அகில இந்திய அளவில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது.
பிரதமர் நேருவின் மறைவுக்குப் பிறகு, அடுத்த பிரதமர் யார் என்ற கேள்வி எழுந்தபோது, ஒட்டுமொத்த தேசமும் காமராஜரை நோக்கியது. அவரே பிரதமராகும் வாய்ப்பு இருந்தும், அதை மறுத்து, லால் பகதூர் சாஸ்திரியைப் பிரதமராக்கினார். சாஸ்திரியின் மறைவுக்குப் பிறகும், இந்திரா காந்தியைப் பிரதமராகத் தேர்ந்தெடுப்பதில் முக்கியப் பங்காற்றினார். இதனால், அவர் ‘கிங் மேக்கர்’ (King Maker) என்று அன்புடன் அழைக்கப்பட்டார்.
எளிமையின் உச்சம், தியாகத்தின் உருவம்!
அதிகாரத்தின் உச்சியில் இருந்தபோதும், காமராஜர் கடைசிவரை ஒரு பொதுவானதுகவே வாழ்ந்தார். தனது தாயார் தனக்காக வீட்டில் ஒரு தண்ணீர்க் குழாய் இணைப்பு வேண்டும் என்று கேட்டபோது கூட, “நான் முதலமைச்சர், மக்கள் வரிப்பணத்தில் என் குடும்பத்திற்கு சலுகை காட்ட முடியாது” என்று மறுத்தவர் அவர்.
1975 ஆம் ஆண்டு, அக்டோபர் 2 ஆம் தேதி, தேசப்பிதா காந்தி பிறந்த அதே நாளில், காமராஜரின் உயிர் பிரிந்தது. அவர் மறைந்தபோது, அவரிடம் இருந்த சொத்துக்கள் என்ன தெரியுமா? சில கதர் வேட்டிகள், சட்டைகள், புத்தகங்கள் மற்றும் 150 ரூபாய்க்கும் குறைவான பணம். வங்கிக் கணக்கோ, சொந்த வீடோ, துளி நிலமோ அவர் பெயரில் இல்லை. வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு வாடகை வீட்டிலேயே வசித்தார் அந்த மாமனிதர்.
அவரின் தன்னலமற்ற சேவையைப் பாராட்டி, இந்திய அரசு 1976-ல் நாட்டின் உயரிய விருதான **’பாரத ரத்னா’**வை வழங்கி கௌரவித்தது.
காமராஜர் ஒரு தனி மனிதர் அல்ல. அவர் ஒரு தத்துவம். நேர்மையான, தூய்மையான, மக்கள் நலன் சார்ந்த அரசியல் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான இலக்கணம். பணம், பதவி, புகழ் என எதற்கும் ஆசைப்படாமல், நாட்டு மக்களின் உயர்வுக்காகவே வாழ்ந்த ஒரு கர்ம வீரர்.
இன்று அவரின் பிறந்தநாளை ‘கல்வி வளர்ச்சி நாளாக’க் கொண்டாடும் இந்தத் தருணத்தில், அவரின் கொள்கைகளையும், தியாகத்தையும் நினைவுகூர்வது மட்டும் நமது கடமையல்ல. அவர் காட்டிய பாதையில் பயணித்து, கல்வி அறிவு பெற்ற, ஊழலற்ற ஒரு சமூகத்தை உருவாக்குவதே நாம் அவருக்குச் செய்யும் உண்மையான மரியாதையாகும்.
About the Author
