காலத்தின் ஆழத்தில் புதைந்து, நவீன அறிவியல் வியந்து நோக்கும் பல பேருண்மைகளை அன்றே தன் மெய்ஞானப் பார்வையால் கண்டு சொன்ன ஒரு நாகரிகம் நம்முடையது. பிரபஞ்சத்தின் பிறப்பு முதல் மனித உடலின் செல்களுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் ரகசியங்கள் வரை அனைத்தையும் ஆராய்ந்து, அதன் உச்சபட்ச உண்மைகளை ஓலைச்சுவடிகளில் பொறித்து வைத்த முன்னோர்களின் ஞானம் நம்மை எப்போதும் பிரமிக்க வைக்கிறது.

கருவில் வளரும் சிசுவின் பாலினத்தை அன்றே கணிப்பது எப்படி என்பதையும், கோள்களின் இயக்கத்திற்கும் மனித மனதின் ஓட்டத்திற்கும் உள்ள தொடர்பையும், மரணத்தை வென்று உடலைக் கல்பமாக்கும் மருத்துவ ரகசியங்களையும் ஒருவர் மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பாடிச் சென்றிருக்கிறார் என்றால் நம்ப முடிகிறதா?

“அன்பே கடவுள்,” “ஒன்றே மனித குலம்” என உலக சமாதானத்திற்கு வழிகாட்டி, யோகத்தின் ஆழத்தையும், தியானத்தின் அமைதியையும், இல்லறத்தின் மேன்மையையும் ஒருங்கே விளக்கி, ஒரு முழுமையான வாழ்வியல் களஞ்சியத்தையே ஒரு தனி மனிதன் உருவாக்கியது என்பது வரலாற்றின் பெருமிதம்.

அந்த ஞானத்தின் சுடர், தமிழின் பெருமை, சித்தர்களின் தலைவர்… அவர்தான் திருமூலர்.

மனிதன் தன் ஆயுளை நீட்டிக்க முடியுமா? மனதின் சலனங்களை முற்றிலுமாக அடக்கி, பேரானந்த நிலையில் நிலைக்க முடியுமா? பிரபஞ்சப் பெருவெளியின் ரகசியங்களை இந்த உடலுக்குள்ளேயே கண்டுணர முடியுமா?

இவை இன்றைய விஞ்ஞானம் தேடும் கேள்விகள். ஆனால், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, தென்னகத்தில் ஒரு மாபெரும் ஞானி இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைகளைக் கண்டறிந்து, அவற்றை மிகத் துல்லியமான அறிவியல் மொழியில் பதிவுசெய்து சென்றார்.

அவர் வெறும் தத்துவங்களை மட்டும் பேசவில்லை. பிராணாயாமம் எனும் மூச்சுப் பயிற்சியால் ஆயுளை நீட்டிக்கும் గణితத்தை வகுத்தார். அணுவுக்குள் இருக்கும் ஆற்றலையும், அண்டத்தின் இயக்கத்தையும் இணைத்து, “அண்டத்தில் உள்ளதே பிண்டம்” என உடலியல் தத்துவத்தைப் புரியவைத்தார். காதலும் கருணையும் தான் கடவுளை அடையும் எளிய வழி என்று உலகிற்குப் பறைசாற்றினார்.

யோகம், மருத்துவம், வானியல், தத்துவம், இல்லறம் என மனித வாழ்வின் அத்தனை கூறுகளையும் அலசி ஆராய்ந்து, ஒரு முழுமையான, ஆரோக்கியமான, அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கைக்கான வழிகாட்டு நெறிமுறைகளை உருவாக்கிய அந்த மாபெரும் தமிழ் அறிவியலாளரின் பெயர்… திருமூலர்.

அறிமுகம்: ஒரு தமிழ் ஞானியின் பெரும் தொகுப்பு

தமிழ் ஆன்மிக மரபில், சில ஞானிகள் காலத்தின் எல்லைகளைக் கடந்து, தங்கள் சிந்தனைகளால் ஒரு முழுமையான தத்துவப் பெருவெளியை உருவாக்குகிறார்கள். அத்தகையோரில், திருமூலர் ஒரு தனித்துவமான ஒளிச்சுடராகத் திகழ்கிறார். அவர் ஒரு ஞானி மட்டுமல்ல; யோகம், பக்தி, ஞானம் ஆகிய மூன்று பெருநெறிகளையும் ஒருங்கே இணைத்து, ஒரு முழுமையான வாழ்வியல் தொகுப்பை வழங்கிய ஒரு மகா சித்தர். அவரால் அருளப்பட்ட திருமந்திரம், ஒரு பக்திப் பனுவல் மட்டுமல்ல; அது ஒரு தத்துவப் பேருரை, ஒரு யோகப் பயிற்சி நூல், ஒரு விஞ்ஞானக் களஞ்சியம், மற்றும் ஒரு சமூக சீர்திருத்த சாசனம்.

திருமூலரின் சிறப்பு, அவர் சித்தர்களின் தனிப்பட்ட, அகவயப்பட்ட ஞானத் தேடலையும், நாயன்மார்களின் சமூகவயப்பட்ட, பக்தி நிறைந்த நெறியையும் இணைத்த ஒரு பெரும் பாலமாக விளங்குவதில்தான் உள்ளது.¹ ஆழ்ந்த யோக ரகசியங்களையும், இறை உண்மைகளையும் இல்லறத்தாரும் அணுகக்கூடிய எளிய, ஆனால் சக்திவாய்ந்த மொழியில் அவர் தந்தார். “அன்பே சிவம்” என்ற ஒற்றை மந்திரத்தின் மூலம், தத்துவத்தின் உச்சத்தையும் பக்தியின் ஆழத்தையும் ஒன்றிணைத்தார்.³ இந்த அறிக்கை, அந்த ஞானப் பெருங்கடலாம் திருமூலரின் வரலாறு, தத்துவம், அறிவியல் நோக்கு மற்றும் அவரது காலத்தை வென்ற போதனைகளின் இன்றைய முக்கியத்துவம் ஆகியவற்றை விரிவாக ஆராய்கிறது.

ஓர் இரட்டை மரபுரிமை: சித்தரும் நாயன்மாரும்

திருமூலரின் ஆளுமையைப் புரிந்துகொள்ள, தமிழ் ஆன்மிகத்தின் இருபெரும் மரபுகளான சித்தர் மற்றும் நாயன்மார் மரபுகளில் அவரது இடத்தைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். அவர் இந்த இரண்டு பட்டியல்களிலும் இடம்பெறுவது ஒரு வரலாற்றுத் தற்செயல் அல்ல; அதுவே அவரது தத்துவத்தின் மையக் கருவாகும்.

சித்தராகத் திருமூலர்: பதினெண் சித்தர்களின் வரிசையில் திருமூலர் முதன்மையானவராகப் போற்றப்படுகிறார்.⁴ சித்தர் மரபு என்பது யோகம், மருத்துவம், இரசவாதம் மற்றும் மறைபொருள் அறிவியலில் தேர்ச்சி பெற்ற ஞானிகளின் மரபாகும். இது பெரும்பாலும் நேரடி அனுபவத்திற்கும், அகவயப்பட்ட சாதனைக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தது. உடலை அழிவில்லாததாக மாற்றும் காயசித்தி முறைகள், பிரபஞ்ச விதிகளை ஆளும் அட்டமா சித்திகள், மற்றும் மரபுவழி சமயச் சடங்குகளை விமர்சிக்கும் ஒரு புரட்சிகரமான பார்வை ஆகியவை சித்தர் மரபின் முக்கியக் கூறுகளாகும்.⁶ சிவபெருமானிடமிருந்தும், அவரது வாகனமும் முதற்சீடருமான நந்தி தேவரிடமிருந்தும் நேரடியாக உபதேசம் பெற்றவர் என்பதால், திருமூலர் சித்தர் பரம்பரையின் மூலவராகக் கருதப்படுகிறார்.⁴

நாயன்மாராகத் திருமூலர்: அதே சமயம், சிவபெருமான் மீது எல்லையற்ற பக்தி கொண்டு வாழ்ந்த அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவராகவும் திருமூலர் திகழ்கிறார்.² சேக்கிழாரால் பெரியபுராணத்தில் போற்றப்பட்ட இந்த அடியார்கள், அன்பு மற்றும் சரணாகதி என்னும் பக்தி மார்க்கத்தின் உச்சபட்ச எடுத்துக்காட்டுகளாக விளங்கினர்.¹¹ நாயன்மார் மரபு, தனிநபர் முக்தியை விட சமூகத்துடன் இணைந்து இறைவனை வழிபடுவதற்கும், தொண்டு செய்வதற்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தது.

இந்த இரு மரபுகளுக்கும் இடையே சில நேரங்களில் தத்துவார்த்த வேறுபாடுகள் காணப்படுவதுண்டு. சித்தர் மரபு உள்ளே நோக்கும் ஞானத்தையும் யோகத்தையும் முன்னிறுத்த, நாயன்மார் மரபு வெளியே வெளிப்படும் பக்தியையும் தொண்டையும் முன்னிறுத்தியது. திருமூலர் இந்த இரண்டிலும் இடம்பெறுவது, இந்த இரு பாதைகளும் முரண்பட்டவை அல்ல, மாறாக ஒன்றையொன்று முழுமை செய்பவை என்பதை உணர்த்துகிறது. அவரது திருமந்திரம், மூன்றாம் தந்திரத்தில் மிக விரிவாக யோகப் பயிற்சிகளை விளக்குகிறது.¹² அதே சமயம், “அன்பே சிவம்” என்று கூறி பக்தியின் உச்சபட்ச நிலையையும் வரையறுக்கிறது.¹³ உள்ளே நிகழும் யோகத்தின் இறுதிப் பயன், பிரபஞ்சம் முழுவதும் அன்பாக விரிவடைவதுதான் என்பதையும், வெளியே செலுத்தப்படும் தூய அன்பே உள்ளிருக்கும் சிவத்தை அடையும் வழி என்பதையும் அவர் தனது வாழ்வாலும் வாக்காலும் நிறுவினார். ஆக, திருமூலரின் இரட்டை அடையாளம் ஒரு முரண்பாடு அல்ல; அதுவே அவரது ஒருங்கிணைந்த தத்துவத்தின் சாட்சி.

புனித வரலாறு: சுந்தரநாதரிலிருந்து திருமூலருக்கு

திருமூலரின் வரலாறு, பெரியபுராணம் போன்ற பக்தி இலக்கியங்களில் ஒரு தெய்வீக நிகழ்வாக விவரிக்கப்படுகிறது.⁵ அது வெறும் வாழ்க்கை வரலாறு மட்டுமல்ல, ஆழ்ந்த தத்துவங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு புனித காவியம்.

கயிலாயத்திலிருந்து பயணம்: அவரது இயற்பெயர் சுந்தரநாதன். அவர் திருக்கயிலாயத்தில் நந்தி தேவரின் நேரடிச் சீடராக, அட்டமா சித்திகளையும் கைவரப்பெற்ற ஒரு மாபெரும் சிவயோகியாக இருந்தார்.⁴ தென்னகத்தில் பொதிகை மலையில் இருந்த தனது நண்பரான அகத்திய முனிவரைக் காணும் பொருட்டு அவர் கயிலாயத்திலிருந்து தனது பயணத்தைத் தொடங்கினார்.⁴

கருணையின் செயல்: வழியில் பல திருத்தலங்களைத் தரிசித்துவிட்டு, சோழ நாட்டில் உள்ள திருவாவடுதுறை என்னும் தலத்தை அடைந்தார். அங்கிருந்து கிளம்பும்போது, காவிரிக்கரையில் ஒரு சோகமான காட்சியைக் கண்டார். அங்கு, மூலன் என்ற பெயருடைய ஓர் இடையன் இறந்து கிடக்க, அவனைச் சுற்றிலும் பசுக்கள் கண்ணீர் மல்கக் கதறி அழுவதைக் கண்டார்.⁴ அந்த வாயில்லா ஜீவன்களின் துயரத்தைக் கண்டு அவரது கருணை உள்ளம் உருகியது. அவற்றின் துன்பத்தைப் போக்க, சித்தர்களுக்கு மட்டுமேயுரிய ‘பரகாயப் பிரவேசம்’ (கூடு விட்டுக் கூடு பாய்தல்) என்னும் சித்தியைப் பயன்படுத்தி, தனது உயிரை மூலனின் உடலுக்குள் செலுத்தினார்.¹⁴

தெய்வீகத் திருவுள்ளம்: மூலனின் உடலில் திருமூலராக எழுந்த அவர், பசுக்களை அவற்றின் இருப்பிடத்திற்கு ஓட்டிச் சென்றார். பின்னர், தனது பழைய உடலைத் தேடிச் சென்றபோது, அது அங்கு இல்லை. அது இறைவனின் திருவிளையாடல் என்பதைத் தனது ஞான திருஷ்டியால் உணர்ந்தார். சிவாகமங்களின் உன்னதப் பொருளை, இந்த எளிய இடையனின் உடல் மூலம் தமிழில் உலகிற்கு அளிக்க வேண்டும் என்பதே சிவனின் திருவுள்ளம் என்பதை அறிந்துகொண்டார்.¹⁴

மூவாயிரம் ஆண்டுத் தவம்: இறைவனின் கட்டளையை ஏற்று, அவர் திருவாவடுதுறை திருக்கோயிலின் மேற்கே உள்ள அரச மரத்தின் கீழ் சிவயோகத்தில் அமர்ந்தார். ஆண்டுக்கு ஒரு பாடல் வீதம், மூவாயிரம் ஆண்டுகள் தவமிருந்து, மூவாயிரம் பாடல்களை இயற்றினார். அந்த மூவாயிரம் பாடல்களின் தொகுப்பே ‘திருமந்திரம்’ என்னும் ஞான நூலாகும்.⁴

கதையின் பின்னணியில் உள்ள தத்துவம்: கூடு விட்டுக் கூடு பாய்தலின் உட்பொருள்

திருமூலரின் இந்த வரலாறு, ஒரு fantastical கதையாகத் தோன்றினாலும், அதன் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் ஆழமான தத்துவார்த்த குறியீடுகளைக் கொண்டுள்ளது.

கருணையின் குறியீடு: இந்த மாபெரும் நிகழ்வின் தொடக்கப்புள்ளி, சித்திகளை வெளிப்படுத்தும் ஆசையோ அல்லது ஞானத்தை வழங்கும் நோக்கமோ அல்ல; மாறாக, வாயில்லா ஜீவன்கள் மீது கொண்ட எல்லையற்ற கருணையே. மிக உயர்ந்த ஆன்மிக நிலை என்பது, அனைத்து உயிர்களிடத்தும் பாகுபாடின்றி வெளிப்படும் கருணையே என்பதை இக்கதை உணர்த்துகிறது.

உடல் வேறு, உயிர் வேறு: பரகாயப் பிரவேசம் என்னும் நிகழ்வு, இந்தியத் தத்துவ மரபின் மையக் கருத்தான ‘உடல் வேறு, உயிர் வேறு’ என்பதைத் தெள்ளத்தெளிவாக விளக்குகிறது.¹⁴ உயிர் என்பது நிரந்தரமானது, அழிவற்றது; உடல் என்பது அது தற்காலிகமாகத் தங்கும் ஒரு கூடு மட்டுமே. இந்தத் தத்துவமே, பிற்காலத்தில் அவர் “உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே” என்று உடலின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது ஒரு புதிய பரிமாணத்தை அளிக்கிறது. உடல் ஒரு தற்காலிகக் கருவி என்பதை உணர்ந்தால்தான், அந்தக் கருவியை ஆன்மாவின் பயணத்திற்காகச் சரியாகப் பயன்படுத்த முடியும்.

ஒரு விமர்சனப் பார்வை: அதே சமயம், இந்தக் கதையின் மீது ஒரு விமர்சனப் பார்வையும் முன்வைக்கப்படுகிறது. “ஒரு தமிழ் இடையன் ஞானம் பெறக்கூடாதா? அத்தகைய பெரும் ஞானம் வடக்கிலிருந்து ஒரு சிவயோகி மூலம்தான் வரவேண்டுமா?” என்ற கேள்வி, தமிழ்ப் பண்பாட்டு வெளியில் ஒரு முக்கியமான விவாதத்தை எழுப்புகிறது.¹⁶ இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், இக்கதை ஒருவேளை பிராந்தியப் பெருமைகளின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். இருப்பினும், இதற்கு மற்றொரு தத்துவப் பார்வையும் சாத்தியம். இறைவனின் அருள், மிக எளிய உருவத்திலும், தாழ்ந்த குலத்திலும் வெளிப்படும் என்பதன் குறியீடாகவும் இக்கதையைக் கொள்ளலாம். ஞானம் என்பது பிறப்பாலோ, குலத்தாலோ வருவதில்லை; அது கருணையாலும், இறை அருளாலும் மட்டுமே சாத்தியம் என்பதே இதன் உட்பொருளாக இருக்கலாம்.

காலத்தைத் தேடுதல்: புனித காலமும் வரலாற்று காலமும்

திருமூலரின் காலம் குறித்து இரண்டு விதமான கருத்துக்கள் நிலவுகின்றன. ஒன்று, மரபுவழிக் கணக்கு; மற்றொன்று, வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் கணக்கு.

மரபுவழிக் கணக்கின்படி, அவர் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் தவமிருந்ததால், அவரது காலம் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்றும், இராமாயண காலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றும் சில சித்தர் நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன.⁴ இந்த மரபுவழிக் காலக் கணக்கு, திருமூலரை ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்றுச் சூழலில் இருந்து விடுவித்து, அவரது போதனைகளை காலமற்ற, சநாதன உண்மைகளாக நிலைநிறுத்துகிறது. மூவாயிரம் ஆண்டுத் தவம் என்பது, ஒவ்வொரு பாடலும் மனித முயற்சியால் எழுதப்பட்டது அல்ல, அது ஆழ்ந்த தவத்தில் வெளிப்பட்ட இறை வாக்கு என்பதன் குறியீடாகும்.

ஆனால், வரலாற்று மற்றும் இலக்கியச் சான்றுகளின் அடிப்படையிலான ஆய்வு, அவரை கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவராக அடையாளப்படுத்துகிறது.¹⁷ இதற்கான சான்றுகள் வலுவாக உள்ளன.

திருமூலரின் காலம் – ஓர் ஒப்பீட்டுப் பார்வை

கண்ணோட்டம்	முன்மொழியப்பட்ட காலம்	ஆதாரச் சான்றுகள்
மரபுவழி / புனித காலம்	3000+ ஆண்டுகளுக்கு முன்பு	போகர் 7000 போன்ற சித்தர் நூல்களில் உள்ள குறிப்புகள்; 3000 ஆண்டுகள் தவம் இருந்ததாகக் கூறப்படும் புராண வரலாறு.
கல்வி / வரலாற்று காலம்	கி.பி. 5-ஆம் நூற்றாண்டு	திருமந்திரத்தின் மொழிநடை; அவருக்குப் பின் வந்த 7-ஆம் நூற்றாண்டு நாயன்மார்களான அப்பர், சம்பந்தர் பாடல்களில் உள்ள திருமூலர் கருத்துக்களின் தாக்கம்; 8-ஆம் நூற்றாண்டு சுந்தரர் அவரை முன்னோராக வணங்குதல்; தில்லை சிற்றம்பலத்திற்குப் பொன் வேய்ந்த (கி.பி. 500) பிறகு வழக்கில் வந்த ‘பொன்னம்பலம்’ என்ற சொல்லை திருமூலர் பயன்படுத்துதல்.

இந்த இரண்டு காலக் கணக்குகளும் முரண்பட்டவை போலத் தோன்றினாலும், அவை இரண்டும் திருமூலரின் முக்கியத்துவத்தின் வெவ்வேறு பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. மரபுவழிக் காலம் அவரது புனிதமான, காலமற்ற அதிகாரத்தையும், வரலாற்று காலம் அவரது உறுதியான, சரித்திரப்பூர்வமான தாக்கத்தையும் நிறுவுகின்றன. அவர் சைவ சித்தாந்த தத்துவப் பள்ளிக்கு அடித்தளமிட்டவர் என்பதையும், அவருக்குப் பின் வந்த ஞானி பரம்பரைக்கு வழிகாட்டியாகத் திகழ்ந்தவர் என்பதையும் வரலாற்று காலம் உறுதி செய்கிறது.

திருமந்திரத்தின் மையத் தத்துவம்

திருமந்திரம் வெறும் பாடல்களின் தொகுப்பு அல்ல; அது ஒரு முழுமையான, ஒருங்கிணைந்த தத்துவ அமைப்பு. அதன் மையக் கருத்துக்கள், மனித வாழ்வின் அடிப்படை கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கின்றன.

உன்னத வெளிப்பாடு: “அன்பே சிவம்”

திருமூலரின் தத்துவங்களிலேயே மிகவும் ஆழமானதும், புகழ்பெற்றதும் “அன்பே சிவம்” என்னும் மகாவாக்கியம்தான். இது ஒரு எளிய பழமொழி அல்ல; அது ஒரு முழுமையான இறையியல் கோட்பாடு.

“அன்பும் சிவமும் இரண்டு என்பர் அறிவிலார்,

அன்பே சிவமாவது ஆரும் அறிகிலார்,

அன்பே சிவமாவது ஆரும் அறிந்தபின்,

அன்பே சிவமாய் அமர்ந்திருந்தாரே.” (திருமந்திரம் 270) 13

இந்த மந்திரத்தின் உட்பொருள், “அன்பு வேறு, சிவம் வேறு என்று சொல்பவர்கள் அறிவில்லாதவர்கள். அன்புதான் சிவம் என்பதை யாரும் அறிவதில்லை. அன்புதான் சிவம் என்பதை ஒருவர் அறிந்து கொண்ட பிறகு, அவரே அன்பின் வடிவமான சிவமாக நிலைபெற்றிருப்பார்” என்பதாகும்.²⁰

இங்கு, ‘கடவுள் அன்பானவர்’ என்று சொல்லப்படவில்லை. மாறாக, ‘அன்பு’ என்ற உணர்வின் சாரமே கடவுள் என்று அறுதியிட்டுக் கூறப்படுகிறது. இது இருமை நிலையைக் கடந்த ஒரு அத்வைதப் பார்வை. இதன் மூலம், அன்பு என்பது வெறும் உணர்ச்சி நிலையிலிருந்து, பிரபஞ்சத்தின் மூல சக்தியாக, பரம்பொருளின் இயல்பாக உயர்த்தப்படுகிறது. இந்தத் தத்துவத்தின்படி, நாம் பிற உயிர்களிடம் காட்டும் ஒவ்வொரு சுயநலமற்ற அன்பின் கணமும், இறைவனை வழிபடும் ஒரு தருணமாக மாறுகிறது. இதுவே பக்தி மார்க்கத்தையும் ஞான மார்க்கத்தையும் இணைக்கும் பொன் சங்கிலியாகும்.

புரட்சிகரமான அறைகூவல்: “ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்”

திருமூலரின் சமூகப் பங்களிப்புகளில் மிக முக்கியமானது, அவர் வழங்கிய இந்த புரட்சிகரமான முழக்கம்.

“ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவனும்

நன்றே நினைமின் நமனில்லை நாணாமே…” 4

“மனித குலம் ஒன்றே, இறைவன் ஒருவனே. இதை நன்றாக மனதில் கொள்ளுங்கள், மரண பயம் தேவையில்லை” என்பது இதன் பொருள்.²¹

இந்தக் கூற்று, அது சொல்லப்பட்ட காலத்தின் சமூகச் சூழலில் வைத்துப் பார்க்கும்போது, அதன் புரட்சிகரமான தன்மை விளங்கும். சாதிப் படிநிலைகளும், குல பேதங்களும், பல்வேறு வழிபாட்டு முறைகளும் வேரூன்றியிருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், திருமூலர் மனிதகுலத்தின் ஒற்றுமையையும், இறைவனின் ஒருமையையும் நேரடியாக இணைக்கிறார். இதன் தர்க்கம் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது: அனைத்திற்கும் மூலமான இறைவன் ஒருவன் என்றால், அவனால் படைக்கப்பட்ட மனிதகுலத்தில் பிறப்பின் அடிப்படையில் உயர்வு தாழ்வு எப்படி இருக்க முடியும்?.²²

இது ஆன்மிக ஜனநாயகத்தின் பிரகடனம். சாதி, மதம், இனம் போன்ற அனைத்துப் பிரிவினைகளும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட மாயைகள் என்றும், அவை ஒரேயொரு தெய்வீக உண்மையைப் பார்க்கவிடாமல் தடுக்கின்றன என்றும் அவர் வாதிடுகிறார். இந்த ஒற்றை வரி, சமூக சமத்துவத்திற்கும், மத நல்லிணக்கத்திற்கும் ஒரு தத்துவார்த்த அடிப்படையை வழங்குகிறது. இது இன்றைய சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கும், பிரிவினைவாதத்திற்கும் ஒரு சக்திவாய்ந்த மருந்தாக விளங்குகிறது.

அகப் பயணம்: உள்ளிருக்கும் இறைவனும் வாழ்வின் நோக்கமும்

திருமூலர், இறைவனை வெளியே தேடுவதற்குப் பதிலாக, ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் தேட வழிகாட்டுகிறார்.

“உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்” ¹⁹

“நமது உள்ளமே கருவறை, இந்த ஊனால் ஆன உடம்பே ஆலயம்” என்ற இந்த வரி, வழிபாட்டின் மையத்தை புறக்கோயில்களில் இருந்து அக உலகிற்கு மாற்றுகிறது. உடல் என்பது ஒரு சுமையோ, பாவத்தின் சின்னமோ அல்ல; அதுவே இறைவன் குடியிருக்கும் புனிதமான ஆலயம்.²⁴

யாக்கை, செல்வம், இளமை ஆகியவற்றின் நிலையாமையை (நிலையாமைக் கோட்பாடு) அவர் வலியுறுத்துவது, விரக்தியை உண்டாக்குவதற்காக அல்ல. மாறாக, நிலையற்ற புற விஷயங்களில் மனதைச் சிதறவிடாமல், உள்ளிருக்கும் நிலையான உண்மையின் மீது கவனத்தைக் குவிப்பதற்காகவே.¹⁴ எனவே, மனித வாழ்வின் நோக்கம், பொருள் சேர்ப்பதோ, புகழ் தேடுவதோ அல்ல; அது தன்னை அறிதலும், தனக்குள் இருக்கும் சிவத்தை உணர்தலும் ஆகும்.²⁷

தத்துவ அடித்தளம்: சைவ சித்தாந்தம்

திருமந்திரம், சைவ சித்தாந்தம் என்ற தத்துவப் பள்ளிக்கு முதல் நூலாகவும், மூல நூலாகவும் போற்றப்படுகிறது.³ இந்தத் தத்துவத்தின் அடிப்படைக் கூறுகளை திருமந்திரம் தெளிவாக வரையறுக்கிறது.

• பதி (Pati): பேரிறைவன், சிவன்.
• பசு (Pasu): கட்டுண்ட நிலையில் இருக்கும் ஆன்மா.
• பாசம் (Pasam): ஆன்மாவைப் பிணைத்திருக்கும் ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகிய மும்மலங்கள்.

இறைவன், உயிர், மற்றும் உலகிற்கு இடையேயான உறவை விளக்கும் இந்த முழுமையான தத்துவ அமைப்புக்கு திருமந்திரமே வேதமாகவும் ஆகமமாகவும் விளங்குகிறது.

யோகம் மற்றும் தியானத்தின் பாதை

திருமந்திரத்தின் மூன்றாம் தந்திரம், யோகப் பயிற்சிகளுக்காக முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது மனிதனை அவனது முழுமையான ஆற்றலுக்கு உயர்த்துவதற்கான ஒரு நடைமுறை வழிகாட்டியாகும்.

ராஜ பாதை: அட்டாங்க யோகம்

பதஞ்சலி முனிவருக்கு இணையாக, திருமூலர் அட்டாங்க யோகம் எனப்படும் எட்டு அங்க யோக முறையைத் தமிழில் மிக விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.¹² இது ஆன்ம விடுதலையை நோக்கிய ஒரு படிப்படியான, அறிவியல் பூர்வமான பாதையாகும்.

திருமூலரின் யோகத்தின் எட்டு அங்கங்கள்

சுவாசத்தின் விஞ்ஞானம் (பிராணாயாமம்)

திருமூலரின் யோகப் பாதையில் பிராணாயாமம் மையமான இடத்தைப் பெறுகிறது. மனமும் சுவாசமும் பிரிக்க முடியாதவை என்று அவர் கூறுகிறார்; சுவாசத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதன் மூலம் மனதை அடக்க முடியும்.⁴⁷ அவர் குறிப்பிடும் 16:64:32 என்ற உள்ளிழுத்தல் (பூரகம்), நிறுத்துதல் (கும்பகம்), மற்றும் வெளிவிடுதல் (ரேசகம்) விகிதம், உடலின் ஆற்றல் பாதைகளான நாடிகளைத் தூய்மைப்படுத்தி, உறங்கிக் கிடக்கும் உள்மன ஆற்றல்களை எழுப்புவதை நோக்கமாகக் கொண்டது.⁴⁸

தியானக் கலை (தியானம்)

திருமூலர் தியானத்தை ஒரு செயலாக அல்ல, ஒரு நிலையாக விவரிக்கிறார். “தூங்காமல் தூங்கி சுகம் பெறுதல்” என்பது, புற உலகம் மற்றும் புலன்களின் செயல்பாடுகள் ஓய்ந்த நிலையில், அக உணர்வு மட்டும் விழித்திருந்து பேரின்பத்தை அனுபவிக்கும் நிலையைக் குறிக்கிறது.⁴⁵ புருவ மத்தி போன்ற உடலின் சில மையங்களில் மனதைக் குவித்து தியானிப்பதன் மூலம், உள்ளொளியைக் கண்டு இறைவனை உணர முடியும் என்று அவர் வழிகாட்டுகிறார்.⁴³ தியானத்தின் நோக்கம், புற வழிபாட்டிலிருந்து அக உணர்தலுக்கு மாறுவதாகும்.

குண்டலினி யோகம்

இது திருமந்திரத்தில் உள்ள மிக உயர்ந்த மற்றும் மறைபொருளான யோகப் பயிற்சியாகும். இதன் நோக்கம், முதுகுத்தண்டின் அடிப்பகுதியில் (மூலாதாரம்) உறங்கிக் கிடக்கும் குண்டலினி என்னும் பிரபஞ்ச சக்தியை விழிப்படையச் செய்து, சுழுமுனை என்னும் மைய நாடியின் வழியாக மேலே எழுப்பி, தலையின் உச்சியில் (சகஸ்ரதளம்) இருக்கும் சிவத்துடன் இணைப்பதாகும்.⁴⁶ இந்த சிவசக்தி ஐக்கியமே யோகத்தின் இறுதி இலக்கு. இது நிகழும்போது, யோகி பேரின்பத்தை அனுபவிப்பதாகவும், ‘அமுதம்’ என்னும் தெய்வீக திரவம் சுரப்பதாகவும், அதன் மூலம் மரணத்தை வெல்லும் நிலை ஏற்படுவதாகவும் திருமந்திரம் கூறுகிறது.⁵²

ஞானியே விஞ்ஞானி: திருமந்திரத்தில் அறிவியலும் மருத்துவமும்

திருமூலரின் ஞானம் ஆன்மிகத்தோடு நின்றுவிடவில்லை. அது பௌதிக உலகம், மனித உடல், மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் செயல்பாடுகள் குறித்த ஆழமான அறிவியல் பார்வைகளையும் உள்ளடக்கியது. இந்த அறிவியல், புறக்கருவிகளால் ஆராய்ந்து பெறப்பட்டதல்ல; மாறாக, யோகத்தின் மூலம் அகவயமாக உணரப்பட்ட உண்மையாகும்.

புனிதக் கருவி: “உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே”

இந்த ஒற்றை வரி, சித்தர் மரபின் உடல் குறித்த தத்துவத்தைப் புரட்சிகரமாக முன்வைக்கிறது.

“உடம்பார் அழியின் உயிரார் அழிவர்

திடம்பட மெய்ஞ்ஞானம் சேரவும் மாட்டார்

உடம்பை வளர்க்கும் உபாயம் அறிந்தே

உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே.” (திருமந்திரம் 724) 54

“உடல் அழிந்தால், உயிரின் செயல்பாடும் அழியும்; உறுதியான மெய்ஞ்ஞானத்தை அடைய முடியாது. எனவே, உடலை வளர்க்கும் வழியை அறிந்து, நான் உடலை வளர்த்தேன்; அதன் மூலம் உயிரையும் வளர்த்தேன்” என்பதே இதன் பொருள்.⁵⁵

பல துறவற மரபுகள் உடலை ஒரு சிறைக்கூடம் என்றோ, ஆன்மாவின் எதிரி என்றோ கருதியதற்கு நேர்மாறாக, திருமூலர் உடலை ஆன்மிக சாதனைக்கான மிக அவசியமான கருவி என்கிறார். உடல்நலமின்றி, நீண்ட ஆயுள் இன்றி, ஒருவரால் கடினமான யோகப் பயிற்சிகளை மேற்கொண்டு மெய்ஞ்ஞானத்தை அடைய முடியாது. எனவே, மருத்துவம், உணவுக்கட்டுப்பாடு, யோகாசனம் போன்ற உடலைப் பேணும் ‘உபாயங்கள்’ யாவும் ஆன்மிகப் பயிற்சிகளே அன்றி, உலகியல் சார்ந்தவை அல்ல. இந்தத் தத்துவம், ஆன்மிகத்தை அன்றாட வாழ்வோடு இணைக்கிறது. உடல் நலமும், ஆன்ம நலமும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் என்ற மிக நவீனமான, முழுமையான ஒரு பார்வையை இது வழங்குகிறது.

சித்த மருத்துவ ஞானம்

திருமந்திரத்தில் சித்த மருத்துவத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் பல காணப்படுகின்றன.

• மருத்துவத்தின் நோக்கம்: உடல்நோய், மனநோய் ஆகியவற்றைத் தடுப்பதும், குணப்படுத்துவதும், நோய் வராமல் காப்பதும், இறுதியில் மரணத்தையே வென்று நீண்ட ஆயுளை வழங்குவதுமே உண்மையான மருத்துவம் என அவர் வரையறுக்கிறார்.⁵⁷
• நோய் மூலம்: வாதம் (காற்று), பித்தம் (வெப்பம்), கபம் (நீர்) ஆகிய மூன்று தோஷங்களின் சமநிலைக் குறைபாடே நோய்களுக்கு அடிப்படைக் காரணம் என்ற சித்த மருத்துவத்தின் மூலக் கோட்பாட்டை அவர் குறிப்பிடுகிறார்.⁵⁸
• உள-உடல் தொடர்பு: மனநலத்திற்கும் உடல்நலத்திற்கும் உள்ள நெருங்கிய தொடர்பை அவர் ஆழமாக உணர்ந்திருந்தார். மன அழுத்தம், கோபம் போன்ற உணர்வுகள் உடல் நோய்களை உருவாக்கும் என்பதை அவர் பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. இது இன்றைய உளсоматик மருத்துவத்தின் (psychosomatic medicine) முன்னோட்டமாகும்.²⁵

நீடித்த ஆயுளுக்கான அறிவியல்: காயகல்பம்

காயகல்பம் என்பது உடலை நோயின்றிக் காத்து, முதுமையை விரட்டி, ஆயுளை நீட்டிக்கும் சித்தர்களின் கலையாகும்.⁶⁰ நீண்ட காலம் வாழ்ந்தால் மட்டுமே முழுமையான யோக சாதனையை முடிக்க முடியும் என்பதால், காயகல்பம் ஒரு முக்கியமான ஆன்மிகப் பயிற்சியாகக் கருதப்படுகிறது.

• திருமூலர், கடுக்காயை ‘அமுதம்’ என்று போற்றுகிறார். அது உடல், மனம், ஆன்மா ஆகிய மூன்றையும் தூய்மை செய்யும் வல்லமை கொண்டது என்கிறார்.⁵⁸
• அவர் அருளியதாகக் கருதப்படும் புகழ்பெற்ற காயகல்ப முறை: “காலை இஞ்சி, கடும்பகல் சுக்கு, மாலை கடுக்காய்”. இந்த எளிய முறை, செரிமான மண்டலத்தைச் சீராக்கி, உடலின் நச்சுக்களை அகற்றி, உடலை புத்துணர்ச்சியுடன் வைக்க உதவுகிறது.⁵⁸
• மேலும், போகர் போன்ற சித்தர்களால் விவரிக்கப்பட்ட 45 கற்பக மூலிகைகள், உடலை அழியாத தன்மைக்கு இட்டுச் செல்லும் ஆற்றல் கொண்டவையாக நம்பப்படுகின்றன.⁶⁰

காலத்தை முந்திய அறிவியல் உண்மைகள்: ஓர் அகப்பார்வை

திருமந்திரத்தில் காணப்படும் சில அறிவியல் கருத்துக்கள், நவீன விஞ்ஞானத்தின் கண்டுபிடிப்புகளுடன் வியக்கத்தக்க வகையில் ஒத்துப்போகின்றன. இவை, யோக நிலையில் பிரபஞ்சத்தின் சூட்சும விதிகளை நேரடியாக உணரும் சித்தர்களின் அகப்பார்வையின் விளைவுகளாகும்.

• அணுக் கோட்பாடு: “மேவிய சீவன் வடிவது சொல்லிடில், கோவின் மயிரொன்று நூறுடன் கூறிட்டு, மேவியது கூறது ஆயிரமானால், ஆவியின் கூறு நூறாயிரத்தொன்றாமே” (திருமந்திரம் 2011) என்ற பாடலில், ஆன்மாவின் (ஜீவாத்மா) அளவை அவர் விவரிக்கிறார். ஒரு பசுவின் மயிரை நூறாகப் பிளந்து, அதில் ஒன்றை எடுத்து ஆயிரமாகப் பிளந்து, அதில் ஒன்றை எடுத்து நூறாயிரமாகப் பிளந்தால் கிடைக்கும் ஒரு துகளின் அளவே ஆன்மா என்கிறார். இன்றைய கணக்கீட்டின்படி, இது அணுவை விடச் சிறிய, உப-அணுத் துகள்களின் (sub-atomic particles) பரிமாணத்தில் வருகிறது.⁶⁴
• கருவியல் மற்றும் மரபியல்: கரு உருவாகும் நேரத்தில், பெற்றோரின் சுவாசம் மற்றும் மனநிலையின் தாக்கம் குழந்தையின் பாலினத்தையும், ஆரோக்கியத்தையும் எவ்வாறு தீர்மானிக்கிறது என்பதை அவர் விளக்குகிறார். ஆணின் சுக்கிலமும் பெண்ணின் சுரோணிதமும் சேரும்போது, ஆணின் நாசியில் வலதுபுறம் சுவாசம் (பிங்கலை) ஓடினால் ஆண் குழந்தையும், இடதுபுறம் (இடகலை) ஓடினால் பெண் குழந்தையும் பிறக்கும் என்கிறார். இரு நாசிகளிலும் சுவாசம் சமமாக ஓடினால், குழந்தை திருநங்கையாகப் பிறக்கும் என்கிறார். மேலும், புணர்ச்சியின் போது பெற்றோரின் மனநிலை குழப்பமாகவோ, கோபமாகவோ இருந்தால், பிறக்கும் குழந்தை குருடாகவோ, ஊமையாகவோ, கூனாகவோ பிறக்க வாய்ப்புள்ளது என்றும் எச்சரிக்கிறார்.¹⁹ இது, கருவின் வளர்ச்சியைப் பாதிக்கும் எபிஜெனெடிக் (epigenetic) காரணிகள் குறித்த நவீன புரிதலுக்கு ஒப்பானது.
• பிரபஞ்சவியல்: பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம், இயக்கம், மற்றும் அழிவு ஆகியவை சிவனின் ஐந்தொழில்களான படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல் ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடே என்கிறார்.⁶⁵ சிவனின் நடனம், அணுத்துகள்களின் இயக்கத்திலிருந்து அண்டங்களின் சுழற்சி வரை அனைத்தையும் இயக்கும் பிரபஞ்ச சக்தியின் குறியீடாக விளங்குகிறது.

கவிஞரின் குரல்: நிலைத்திருக்கும் பாடல்களும் அவற்றின் உட்பொருளும்

திருமூலரின் ஒவ்வொரு பாடலும் ஒரு தத்துவக் களஞ்சியம். அவரது மிகவும் புகழ்பெற்ற சில பாடல்கள், அவரது முழுத் தத்துவத்தையும் பிரதிபலிக்கும் திறவுகோல்களாக உள்ளன.

“அன்பே சிவம்” – அன்பின் இறையியல்

“அன்பும் சிவமும் இரண்டு என்பர் அறிவிலார்…”

இந்த மந்திரம், அன்பை ஒரு தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்துகிறது. அன்பு என்பது இறைவனை அடையும் ஒரு வழி மட்டுமல்ல; அன்பே இறைவன். இந்த ஒற்றை வரி, உலகின் அனைத்து மதங்களும் போதிக்கும் கருணையின் சாரத்தை ஒரு தத்துவ உச்சத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறது. இதுவே திருமூலரின் இறையியலின் அடித்தளம்.13

“ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்” – ஒற்றுமையின் சமூகவியல்

“ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவனும்…”

இது ஒரு சமூக சீர்திருத்தப் பிரகடனம். மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரே குலம், அவர்களுக்கு இறைவன் ஒருவனே என்று கூறுவதன் மூலம், பிறப்பின் அடிப்படையிலான அனைத்துப் பாகுபாடுகளையும் அவர் நிராகரிக்கிறார். ஆன்மிக ஒருமைப்பாடு சமூக சமத்துவத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்ற ஆழமான உண்மையை இது பறைசாற்றுகிறது.4

“உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே” – ஆன்மிகத்தின் உடலியல்

“உடம்பார் அழியின் உயிரார் அழிவர்…”

இந்தக் கோட்பாடு, ஆன்மிகத்திற்கும் பௌதிகத்திற்கும் உள்ள தொடர்பை நிறுவுகிறது. உடல் என்பது ஆன்மாவின் பயணத்திற்கு இன்றியமையாத கருவி. எனவே, உடலைப் பேணுவதும், ஆரோக்கியமாக வைத்திருப்பதும் ஒரு புனிதமான ஆன்மிகக் கடமையாகும். இது, ஆன்மிகம் என்பது உடலை ஒடுக்குவது என்ற கருத்தை உடைத்து, ஒரு முழுமையான வாழ்வியல் நெறியை முன்வைக்கிறது.54

“யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்” – கருணையின் அறவியல்

“யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்…” (திருமந்திரம் 85)

தான் அடைந்த பேரின்ப நிலையை, இந்த உலகம் முழுவதும் பெற வேண்டும் என்று அவர் விரும்புவது, அவரது கருணையின் உச்சத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. உண்மையான ஞானம் என்பது தனிப்பட்ட முக்தியில் முடிவடைவதில்லை; அது பிரபஞ்சம் தழுவிய கருணையாக மலர வேண்டும் என்பதே இதன் தத்துவம். இதுவே ஒரு ஞானியின் சமூகப் பொறுப்புணர்வின் வெளிப்பாடு.6

“உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்” – உள்ளியக்கத்தின் மீபொருளியல்

“உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்…”

இந்த வரி, புனிதத்தை புறவெளியிலிருந்து அகவெளிக்குக் கொண்டுவருகிறது. உண்மையான கோயில் கல்லாலும் மண்ணாலும் கட்டப்பட்டதல்ல; அது நமது உடலும் உள்ளமும்தான். ஒவ்வொரு மனிதனும் இறைவனின் நடமாடும் ஆலயம். இந்த உண்மையை உணர்வதே தன்னை அறிதலின் முதல் படி. இது வழிபாட்டை ஜனநாயகப்படுத்தி, ஒவ்வொரு தனிமனிதனையும் இறைமையின் இருப்பிடமாகப் பார்க்க வழிகாட்டுகிறது.19

திருமூலரின் மரபு: நவீன உலகில் அதன் முக்கியத்துவம்

திருமூலரின் போதனைகள் பல நூற்றாண்டுகள் பழமையானவை என்றாலும், அவை இன்றைய நவீன உலகின் சிக்கல்களுக்கு ஆச்சரியமூட்டும் வகையில் பொருத்தமான தீர்வுகளை வழங்குகின்றன.

அறம்சார் வாழ்விற்கான வழிகாட்டி

தனிமனித ஒழுக்கமும், சமூக அறமும் சிதைந்து வரும் இன்றைய காலகட்டத்தில், திருமூலர் வகுத்த இயமம் மற்றும் நியமக் கோட்பாடுகள் (கொல்லாமை, பொய்யாமை, தூய்மை, கருணை போன்றவை) ஒரு வலுவான அறநெறி அடித்தளத்தை வழங்குகின்றன. அவரது போதனைகள், சிக்கலான நவீன வாழ்வில் சரியான முடிவுகளை எடுக்க ஒரு தார்மீக வழிகாட்டியாகச் செயல்படுகின்றன.²⁶

முழுமையான ஆரோக்கியத்திற்கான மருந்து

மன அழுத்தம், பதட்டம், மற்றும் வாழ்க்கை முறை நோய்கள் மலிந்துவிட்ட 21-ஆம் நூற்றாண்டில், திருமூலரின் முழுமையான சுகாதார அணுகுமுறை ஒரு வரப்பிரசாதமாகும். அவரது யோகா, பிராணாயாமம், தியானப் பயிற்சிகள் மற்றும் உணவு முறைகள், உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியத்தை ஒருங்கே மேம்படுத்தும் சக்திவாய்ந்த கருவிகளாகும். அவை நோய்களைத் தடுப்பது மட்டுமல்லாமல், மன அமைதியையும், அக வலிமையையும் அளிக்கின்றன.³⁵

சமூக நல்லிணக்கத்திற்கான வரைபடம்

சாதி, மத, இனப் பூசல்களால் பிளவுபட்டுள்ள இன்றைய உலகில், “ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்” என்ற திருமூலரின் செய்தி, வேறுபாடுகளைக் கடந்து மனிதகுலத்தின் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தும் ஒரு சக்திவாய்ந்த முழக்கமாகும். இது சகிப்புத்தன்மையையும், பரஸ்பர மரியாதையையும் வளர்த்து, ஒரு சமாதானமான சமூகத்தைக் கட்டியெழுப்ப உதவுகிறது.²²

அக அமைதிக்கான பாதை

தகவல் பெருவெடிப்பு, சமூக ஊடகங்களின் தாக்கம் மற்றும் வேகமான வாழ்க்கை முறை ஆகியவற்றால் ஏற்படும் மன அமைதியின்மைக்கு, திருமூலரின் தியான முறைகள் காலத்தால் சோதிக்கப்பட்ட தீர்வுகளை வழங்குகின்றன. மனதை அமைதிப்படுத்தி, அகமுகமாகத் திருப்பி, உள்ளிருக்கும் அமைதியின் ஊற்றைக் கண்டறிய அவர் காட்டும் பாதை, இன்றைய மனிதனுக்குத் தேவைப்படும் மன உறுதியையும், நிதானத்தையும் அளிக்கவல்லது.²⁸

காலத்தை வென்ற கருணைக் கடல்

திருமூலர் ஒரு யோகி, ஒரு கவிஞர், ஒரு தத்துவஞானி, ஒரு விஞ்ஞானி, மற்றும் ஆன்மாவின் மருத்துவர் எனப் பன்முகப் பரிமாணங்களைக் கொண்ட ஒரு மகா புருஷர். அவரால் அருளப்பட்ட திருமந்திரம், ஒரு பழங்கால நூல் மட்டுமல்ல; அது ஒரு உயிருள்ள வழிகாட்டி. அது உடல், மனம், ஆன்மா, சமூகம், பிரபஞ்சம் என அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை விஞ்ஞானம். அவரது சிந்தனைகள், மனிதன் தனது நிலையிலிருந்து தனது எல்லையற்ற தெய்வீக நிலைக்கு எப்படிப் பரிணமிப்பது என்பதற்கான ஒரு விரிவான வரைபடத்தை வழங்குகின்றன. அந்த ஞானப் பெருங்கடலின் அலைகள், இன்றும், என்றும், மனிதகுலத்தை ஒரு கருணையுள்ள, அறிவார்ந்த, மற்றும் ஞானம் நிறைந்த எதிர்காலத்தை நோக்கி வழிநடத்திக்கொண்டே இருக்கும்.

About the Author

Deepan

Administrator

Script writer, Video Editor & Tamil Content Creator

Visit Website View All Posts