சென்னை என்றதும் நம் நினைவுக்கு வரும் பரபரப்பான இடங்களில் ‘கோயம்பேடு’க்கு நிச்சயம் ஒரு முக்கிய இடம் உண்டு. ஆசியாவின் மிகப்பெரிய பேருந்து நிலையம், காய்கறிகள் மற்றும் மலர்களின் பிரம்மாண்ட சந்தை, எப்போதும் இரைச்சலுடன் இயங்கும் வாகனங்கள், சுறுசுறுப்பாக ஓடும் மக்கள்… இதுதான் நாம் அறிந்த கோயம்பேடு. ஆனால், இந்த இரைச்சலுக்கும், பரபரப்புக்கும் நடுவே, ஆயிரக்கணக்கான வருடங்கள் பழமையான ஒரு சரித்திரமும், தெய்வீக அமைதியும் புதைந்து கிடக்கிறது என்றால் நம்புவீர்களா?
ஆம், கோயம்பேடு என்ற பெயருக்குப் பின்னாலும், அதன் இதயத்தில் அமைந்திருக்கும் ஒரு கோவிலுக்குப் பின்னாலும் ஒரு ராமாயணக் கதையே ஒளிந்திருக்கிறது. வாருங்கள், அந்த ஆச்சரியமான சரித்திரப் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்ப்போம்.
பெயர்க் காரணம்: கோ-அயம்-பேடு… அட இதுதான் விஷயமா!
முதலில், ‘கோயம்பேடு’ என்ற இந்த வித்தியாசமான பெயர் எப்படி வந்தது என்று தெரிந்துகொள்வோம். இது வெறும் வார்த்தை அல்ல, ஒரு கதையின் சுருக்கம். இதை மூன்றாகப் பிரித்தால், ஒரு முழு அத்தியாயமே நமக்குக் கிடைக்கும்.
- கோ (Ko) = அரசன், தலைவன் (இங்கு ராமபிரானைக் குறிக்கிறது)
- அயம் (Ayam) = குதிரை (சமஸ்கிருதத்தில் ‘அஸ்வம்’ என்பதற்கு இணையான தமிழ்ச் சொல்)
- பேடு (Pedu) = கட்டுதல், பிணித்தல்
இந்த மூன்று சொற்களும் சேரும்போது, ‘கோ-அயம்-பேடு’ என்பது ‘அரசனின் குதிரை கட்டப்பட்ட இடம்’ என்ற அழகிய தமிழ்ப் பெயராகிறது. எந்த அரசன்? என்ன குதிரை? எதற்காகக் கட்டப்பட்டது? இதற்கான பதில்தான் நம்மை ராமாயண காலத்திற்கே அழைத்துச் செல்கிறது.
சரித்திரப் பக்கம் 1: ராமாயணக் காலத்தில் ஒரு பயணம்
பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இன்றைய கோயம்பேடு பகுதி முழுவதும் அடர்த்தியானது காடுகளாகவும், முனிவர்கள் தவம் செய்யும் ஆசிரமங்கள் நிறைந்த பகுதியாகவும் இருந்தது. இங்குதான் மாபெரும் ரிஷியான வால்மீகி முனிவரின் ஆசிரமம் அமைந்திருந்தது.
லவ-குசர்களின் வீரமும், அறியாமையும்:
வனவாசத்தில் இருந்த சீதாதேவிக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து, தன் மகளாகப் பார்த்துக் கொண்டார் வால்மீகி. அங்கேதான், ராமனின் பிள்ளைகளான லவனும் குசனும் பிறந்தனர். வால்மீகியின் ஒழுக்கத்தில் சகல கலைகளையும், வீர வித்தைகளையும் கற்றுத் தேர்ந்தனர்.
அந்த சமயத்தில், அயோத்தியில் ராமபிரான் ‘அஸ்வமேத யாகம்’ நடத்தினார். யாகத்தின் ஒரு பகுதியாக, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு யாகக் குதிரை, திக் விஜயத்திற்காக உலகைச் சுற்றிவர அனுப்பப்பட்டது. அந்தக் குதிரை எந்தத் தடையும் இன்றி எந்த நாட்டைக் கடந்து செல்கிறதோ, அந்த நாட்டின் மன்னன் ராமனின் பேரரசை ஏற்றுக்கொண்டதாக அர்த்தம். குதிரையைத் தடுத்து நிறுத்திப் பிடிப்பவர்கள், ராமனுடன் போர்புரியத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
உலகைச் சுற்றிய அந்த யாகக் குதிரை, வால்மீகி முனிவரின் ஆசிரமம் அமைந்திருந்த இந்தக் காட்டுப் பகுதிக்குள் நுழைந்தது. அதைப் பார்த்த சிறுவர்களான லவனும் குசனும், அதன் அழகில் மயங்கி, அது என்னவென்று அறியாமல் விளையாட்டாகப் பிடித்து, ஒரு மரத்தில் கட்டிப் போட்டுவிட்டனர்.
தந்தையுடன் ஒரு போர்:
அரசனின் குதிரை கட்டப்பட்ட செய்தி அயோத்திக்கு எட்ட, சத்ருக்கனன், லட்சுமணன் என பெரும் படைகள் போருக்கு வந்தன. ஆனால், சிறுவர்களான லவ-குசர்களின் வீரத்தின் முன்பு அனைவரும் தோற்றுப் போயினர். இறுதியில், சுய ராமபிரானே போர்க்களம் புகுந்தார்.
வந்திருப்பது தங்கள் தந்தை என்று அறியாமலும், பிள்ளைகளுடன் போர்புரிகிறோம் என்று ராமன் அறியாமலும் ஒரு கடுமையான போர் நிகழ்ந்தது. நிலைமையின் தீவிரம் உணர்ந்த வால்மீகி முனிவர், போர்க்களத்தில் தோன்றி, உண்மையை விளக்கி, தந்தைக்கும் மகன்களுக்கும் இடையேயான போரை நிறுத்தினார்.
பாவம் தீர்க்க ஒரு பரிகாரம்:
தந்தையுடனே போரிட்டதை எண்ணி லவனும் குசனும் மனம் வருந்தினர். இந்த மாபெரும் பாவத்தில் இருந்து விடுபட, அவர்கள் வால்மீகி முனிவரிடம் பரிகாரம் கேட்டனர். “நீங்கள் இருவரும் சிவபெருமானை நோக்கித் தவம் செய்து, ஒரு சிவலிங்கத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டால், உங்கள் பாவம் தீரும்” என்று அவர் அறிவுரை கூறினார்.
அதன்படியே, அந்தச் சிறுவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து ஒரு சிவலிங்கத்தை அங்கே பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டனர். குழந்தைகள் (குறு வயதினர்) பிரதிஷ்டை செய்ததால், அந்த லிங்கம் சற்று குறுகி, சிறியதாகக் காணப்பட்டதாகவும், அதனால் இறைவனுக்கு ‘குறுங்காலீஸ்வரர்’ என்ற பெயர் ஏற்பட்டதாகவும் தல வரலாறு கூறுகிறது. குசனும் லவனும் பூஜித்ததால், ‘குசலவபுரீஸ்வரர்’ என்ற திருநாமமும் இவருக்கு உண்டு.
சரித்திரப் பக்கம் 2: சோழர் காலத்தில் ஒரு தெய்வீகத் திருப்பம்
இந்த ராமாயண காலத்து வரலாறு மட்டுமல்லாமல், பிற்காலத்திலும் ஒரு நிகழ்வு இந்தக் கோவிலின் வரலாற்றுடன் இணைந்துள்ளது.
ஒருமுறை, சோழ மன்னன் ஒருவன் இந்தப் பகுதி வழியாகத் தேரில் சென்றுகொண்டிருந்தான். அப்போது, பூமிக்கு அடியில் புதையுண்டிருந்த அந்த சுயம்பு லிங்கத்தின் மேல்பகுதியில் தேர்ச்சக்கரம் ஏறி, ரத்தம் பீறிட்டு வெளிவந்தது. இதைக் கண்டு பதறிய மன்னன், தேரை நிறுத்தி அந்த இடத்தைத் தோண்டிப் பார்க்கச் சொன்னான்.
அங்கே, மேற்பகுதி சற்றே சிதைந்த நிலையில், ரத்தம் சொட்டச் சொட்ட ஒரு சிவலிங்கம் கிடைத்தது. தன் தேராழி பட்டு இறைவன் சிதைந்து போனதை எண்ணி வருந்திய மன்னன், அந்த லிங்கத்தை அதே இடத்தில் பிரதிஷ்டை செய்து, ஒரு பெரிய கோவிலை எழுப்பினான். லிங்கம் மிகவும் குறுகியதாகக் காணப்பட்டதால், அப்போதும் இறைவனுக்கு ‘குறுங்காலீஸ்வரர்’ என்றே பெயர் ஏற்பட்டதாக மற்றொரு வரலாறும் சொல்லப்படுகிறது.
கோவிலுக்குள் ஒரு வலம்: என்னவெல்லாம் இருக்கிறது?
இறைவன்: குறுங்காலீஸ்வரர் (குசலவபுரீஸ்வரர்) இறைவி: தர்ம சம்வர்த்தினி (அறம் வளர்த்த நாயகி)
- அன்னை அறம் வளர்த்த நாயகி: இங்குள்ள அம்பிகை, தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களுக்கு விரைந்து வந்து அருள் புரிய வேண்டும் என்பதற்காக, தன் இடது காலை முன்னோக்கி எடுத்து வைத்த நிலையில், புறப்படத் தயாராகக் காட்சியளிப்பது ஒரு தனிச்சிறப்பு.
- பதினாறு கால் மண்டபம்: கோவிலின் முன் உள்ள இந்த மண்டபத்தின் ஒவ்வொரு தூணிலும், ராமாயணக் காட்சிகள் அழகிய சிற்பங்களாக வடிக்கப்பட்டுள்ளன. லவ-குசர் குதிரையைக் கட்டுவது முதல், ராமனுடன் போரிடுவது வரை சிற்பங்களாகப் பார்க்கலாம்.
- சரபேஸ்வரர் சன்னதி: இதே மண்டபத்தின் ஒரு தூணில், கடவுள் சரபேஸ்வரர் மிகவும்சக்தி வாய்ந்தவராக அருள்பாலிக்கிறார். ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் ராகு கால நேரத்தில் இங்கு நடக்கும் சிறப்பு வழிபாடு மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. தீராத நோய்கள், எதிரி பயம், பில்லி சூனியம் போன்ற பிரச்சனைகளில் இருந்து விடுபட பக்தர்கள் இங்கு வந்து வழிபடுகிறார்கள்.
- மோட்ச ஸ்தலம்: இது ஒரு மோட்ச ஸ்தலமாகவும் கருதப்படுகிறது. முன்னோர்களின் ஆத்மா சாந்தியடைய இங்கு வழிபடுவது சிறப்பு.
இன்று நீங்கள் கோயம்பேடு பேருந்து நிலையத்தின் நெரிசலில் பயணிக்கும்போது, ஒரு கணம் நினையுங்கள். நீங்கள் நிற்கும் இந்த பூமி, ஒரு காலத்தில் வால்மீகி உலவிய தபோவனமாக, சீதாதேவி வாழ்ந்த ஆசிரமமாக, லவ-குசர்கள் விளையாடிய திடலாக, ராமனின் யாகக் குதிரை கட்டப்பட்ட வரலாற்று இடமாக இருந்தது.
அடுத்த முறை கோயம்பேடு சென்றால், அந்தப் பரபரப்பில் இருந்து சில நிமிடங்கள் ஒதுக்கி, குறுங்காலீஸ்வரர் கோவிலுக்குச் சென்று வாருங்கள். அந்தப் பழமையான சுவர்களுக்குள்ளே, சரித்திரத்தின் வாசனையையும், தெய்வீகத்தின் அமைதியையும் ஒருசேர உணரலாம். கோயம்பேடு என்பது வெறும் சந்தையும், பேருந்து நிலையமும் மட்டுமல்ல, அது சரித்திரம் உறங்கும் பூமி!
About the Author
