நம் முன்னோர்கள் கடலோடு ஒன்றி வாழ்ந்தவர்கள். அவர்களுக்கு கடலின் ஒவ்வொரு அசைவும், மாற்றமும் ஒரு செய்தியைச் சொல்லும். குறிப்பாக, கடற்கோள் (சுனாமி) போன்ற பேரழிவுகளை முன்கூட்டியே கணித்து தங்களைக் காத்துக் கொண்டனர்.
கடலில் ஓர் அசாதாரண காட்சியைக் கண்டால் அவர்கள் எச்சரிக்கையாகி விடுவார்கள். கடல் பாம்புகள் வழக்கத்திற்கு மாறாக பந்து போல உருண்டு, ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து காணப்பட்டால், பெரும் கடற்கோள் வரப்போவதை உணர்ந்து கொள்வார்கள்.
வானத்தையும் அவர்கள் தங்கள் வழிகாட்டியாகக் கொண்டனர். கருமேகங்கள் சூழ்ந்து வரும்போது, கடும் காற்றும் மழையும் வரப்போவதை அறிந்து, முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வார்கள்.
மிக சுவாரஸ்யமான மற்றொரு அறிகுறி கடற்கரை மணலில் இருந்தது! கடற்கரையில் நடக்கும்போது, காலடிகள் வழக்கத்திற்கு மாறாக மணலில் ஆழமாகப் பதிந்தால், அது கடற்கோளின் முன்னறிவிப்பு என்பதை உணர்ந்து, உடனடியாக கடலுக்குச் செல்வதை தவிர்ப்பார்கள்.
இத்தகைய அறிவு நூல்களில் மட்டும் எழுதப்பட்டிருக்கவில்லை. தலைமுறை தலைமுறையாக மீனவர்கள் தங்கள் அனுபவங்களை வாய்மொழியாக கடத்தி வந்துள்ளனர். இன்றும் கூட பழைய மீனவக் குடும்பங்களில் இந்த அறிவு காக்கப்படுகிறது.
நவீன காலத்தில் நாம் செயற்கைக்கோள்கள், கடல் அலை உணர்விகள் போன்ற நவீன கருவிகளைப் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால் நம் முன்னோர்கள் இயற்கையின் நுண்ணிய மாற்றங்களை கவனித்து, அதன் மூலம் தங்கள் உயிரையும், வாழ்வாதாரத்தையும் பாதுகாத்து வந்தது வியக்கத்தக்கது அல்லவா?
இன்றைய காலத்திலும் பல மீனவர்கள் நவீன கருவிகளுடன், இந்த பாரம்பரிய அறிவையும் சேர்த்தே பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இது நம் முன்னோர்களின் அறிவின் பெருமையை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது!
About the Author
